Magdalena Abakanowicz

Magdalena Abakanowicz (ur. 1930, zm. 2017) jest najsłynniejszą polską artystką, uznaną na międzynarodowej scenie artystycznej. Rzeźbiarka, autorka tkanin i instalacji. Studiowała w Sopocie oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1979 roku otrzymała tytuł profesora w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie w latach 1965-1990 kierowała pracownią gobelinu. Początkowo zajmowała się tylko malarstwem. Dopiero na przełomie lat 50. i 60. kompozycje przestrzenne artystki – słynne abakany – kompletnie zmieniły rozumienie plastycznych możliwości tkaniny, zastosowania materiałów oraz relacji między dziełem sztuki a jego otoczeniem, co razem wywarło ogromny wpływ na dalszy rozwój tej dziedziny na całym świecie. Od wczesnych lat 80. pracowała głównie w rzeźbie. Do swych monumentalnych prac wykorzystywała też drewno, metal i kamień. Tworzyła również projekty architektoniczne. W 1962 roku na słynnym Biennale Tkaniny w Lozannie zaprezentowana przez Abakanowicz kompozycja białych form o powierzchni 12 m² wywołała furorę. W 1965 roku jeden z gobelinów przestrzennych artystki zdobył Grand Prix na Biennale w São Paulo, zapewniając jej szerokie międzynarodowe uznanie. Artystka reprezentowała Polskę na Biennale w Wenecji (1980), a jej dzieła znajdują się w najsłynniejszych kolekcjach sztuki na świecie, takich jak Metropolitan Museum w Nowym Jorku, Centre Pompidou w Paryżu oraz Stedelijk Museum w Amsterdamie. W maju 2023 roku odbyła się jej indywidualna wystawa w Tate Modern w Londynie. Prace Magdaleny Abakanowicz w ciągu ostatnich lat biją rekordy na polskim rynku sztuki.